Montjuïc: obszerny przewodnik po barcelońskim wzgórzu

Byliśmy na Montjuïc wiele razy i za każdym razem wychodziliśmy stamtąd z poczuciem, że wzgórze ma nam jeszcze coś do zaoferowania. Nie ma w tym nic dziwnego, bo to jedno z tych miejsc w Barcelonie, które trudno zamknąć w jednej wizycie. Historia sięgająca średniowiecza, dziedzictwo olimpijskie, muzea na światowym poziomie i widoki, których zdjęcia będziesz oglądać jeszcze długo po powrocie. Można tu spędzić pół dnia albo cały dzień i w obu przypadkach wyjść z poczuciem, że było warto.

Historia wzgórza

Nazwa Montjuïc pochodzi ze średniowiecznego katalońskiego mont dels jueus, dosłownie „Góra Żydów”, a badania archeologiczne i dokumenty historyczne potwierdzają istnienie na wzgórzu żydowskiej nekropolii już od XI wieku. Istnieje jeszcze alternatywna teoria, wywodząca nazwę od łacińskiego Mons Iovis, czyli Góry Jowisza. Sugeruje, że w czasach starożytnych istniała tu świątynia w czasach starożytnych, choć nie została do tej pory w pełni potwierdzona.

Przez wieki wzgórze służyło miastu jako kamieniołom. To stąd pochodził kamień, którym wzniesiono gotycką bazylikę Santa Maria del Mar w dzielnicy Born, noszony ręcznie na plecach przez robotników zwanych Bastaixos, którzy są jednym z ważnych wątków tej powieści. Jeśli jeszcze nie czytałeś/aś książki „Katedra w Barcelonie” Ildefonsa Falconesa, a planujesz wyjazd do stolicy Katalonii, to lektura obowiązkowa przed podróżą. Książka została nawet zekranizowana w postaci serialu przez Netflix.

Na szczycie wzgórza stoi zamek Castell de Montjuïc, wybudowany w 1640 roku podczas Wojny Żniwiarzy. Przez wieki pełnił funkcje obronne, ale wielokrotnie służył również do bombardowania samej Barcelony podczas lokalnych powstań w XIX wieku, a w trakcie hiszpańskiej wojny domowej był więzieniem dla przeciwników politycznych. To właśnie tutaj, w 1940 roku, rozstrzelano Lluísa Companys, prezydenta rządu katalońskiego. Dziś zamek należy do miasta i jest dostępny do zwiedzania dla wszystkich.

Na początku XX wieku Montjuïc przeszło gruntowną przemianę. Na potrzeby Wystawy Światowej w 1929 roku wybudowano tu Palau Nacional (dziś siedzibę Muzeum Narodowe Sztuki Katalońskiej – MNAC), Font Màgica i sieć ogrodów, które do dziś są wizytówką wzgórza. Kolejny wielki rozdział to igrzyska olimpijskie w 1992 roku, dzięki którym na Montjuïc powstał m.in. stadion, basen i halę Palau Sant Jordi.

I jeszcze jeden fakt, który zaskakuje nawet osoby, które na wzgórzu bywały wielokrotnie: w latach 1969–1975 na jego drogach rozgrywano wyścigi Formuły 1 w ramach Grand Prix Hiszpanii. Ostatni wyścig, w 1975 roku, zakończył się tragicznym wypadkiem, w którym życie straciło pięć osób i od tego czasu tor nigdy więcej nie był używany. Dziś, wyścigi Formuły 1 czy Moto GP rozgrywane są na znajdującym się pod Barceloną torze wyścigowym w Montmeló (Circuit de Barcelona-Catalunya).

Jak dojechać na Montjuïc?

Na wzgórze można dotrzeć na kilka sposobów, a wybór zależy od tego, ile masz czasu, skąd zaczynasz zwiedzanie i czy zależy ci bardziej na wygodzie czy na widokach po drodze. Każda opcja ma swój charakter i każda jest warta rozważenia.

Pieszo od Plaça Espanya

To trasa najdłuższa, ale też najbardziej przekrojowa i nasza ulubiona na spokojny dzień. Metrem dojeżdżasz na Plaça Espanya (linie L1 i L3), a stamtąd idziesz szerokimi alejami obok Font Màgica i imponującego budynku MNAC. To naturalny, stopniowy wstęp do wzgórza, które eksplorujesz od podstawy do samego szczytu. A jeśli planujesz wieczorem zakończyć dzień pokazem fontann, ta trasa sprawdzi się idealnie w obie strony.

Telefèric de Montjuïc

Kolejka linowa łącząca dolną stację przy obiektach olimpijskich ze szczytem wzgórza. Z reguły nie ma kolejek i nie trzeba kupować biletów z wyprzedzeniem, choć są też dostępne online. Warto rozważyć bilet w dwie strony w pakiecie ze zwiedzaniem zamku. W cenie 19€ masz przejazd kolejką w obie strony oraz wstęp do Castell de Montjuïc, dzięki czemu oszczędzasz 40%, kupując bilety osobno. Bilet w jedną stronę kosztuje 12€.

Godziny otwarcia:

• Styczeń–luty: 10:00–18:00
• Marzec–maj: 10:00–19:00
• Czerwiec–wrzesień: 10:00–21:00
• Październik: 10:00–19:00

• Listopad–grudzień: 10:00–18:00
• 25 grudnia, 1 i 6 stycznia: 10:00–14:30

Ostatnie wejście 15 minut przed zamknięciem (20 minut jeśli planujesz przejechać pełną trasę).

Funicular de Montjuïc

Działa w ramach zintegrowanego systemu biletowego komunikacji miejskiej, wystarczy zwykły bilet czy T-Casual. Warto wiedzieć, że funikular dowozi tylko do połowy wzgórza, ale górna stacja jest niedaleko stacji Telefèric de Montjuïc, więc oszczędzasz sporo kroków. Dolna stacja jest zintegrowana ze stacją metra Paral·lel (linie L2 i L3).

Godziny otwarcia:

26 października – 28 marca: pon–pt 7:30–20:00 / sob, nd i święta 9:00–20:00

30 marca – 25 października: pon–pt 7:30–22:00 / sob, nd i święta 9:00–22:00

Telefèric del Port (kolejka linowa z portu w Barcelonie)

To nasz osobisty faworyt spośród wszystkich opcji dojazdu, choć trzeba zaznaczyć, że może wymagać zaplanowania. Telefèric del Port to podniebna kolejka gondolowa kursująca między Barcelonetą a Montjuïc, którą na pewno zobaczysz z daleka spacerując wzdłuż portu w Barcelonie. Widoki na miasto, port i morze są absolutnie niesamowite i przejażdżka jest już atrakcją samą w sobie. W sezonie czas oczekiwania potrafi wydłużyć się do kilkudziesięciu minut, szczególnie na stacji w Barcelonecie. Ceny biletów w kasie: w jedną stronę 12,50€, w obie strony 20€.

Kolejkę da się ominąć kupując bilet online przez na konkretny dzień i godzinę. Ważne:

• bilet online w jedną stronę dostępny jest wyłącznie w kierunku z Montjuïc do Barcelonety, nie odwrotnie.
• Kolejką nie można przewozić zwierząt.

Godziny otwarcia:

• 1 stycznia–28 lutego: 11:00–17:30
• 1 marca–31 maja: 10:30–19:00
• 1 czerwca–11 września: 10:30–20:00
• 12 września–30 października: 10:30–19:00
• 31 października–31 grudnia: 11:00–17:30
• Zamknięty 25 grudnia

Castell de Montjuïc (Zamek)

Zamek to najwyższy punkt Montjuïc i naszym zdaniem jeden z najlepszych punktów widokowych w całej Barcelonie. Czy warto wejść? Zdecydowanie tak, a dobra wiadomość jest taka, że wejście na teren zewnętrzny jest bezpłatne i to wystarczy, jeśli nie chcesz zagłębiać się w historię tego miejsca. Panorama miasta, portu i morza rozciągająca się z murów robi ogromne wrażenie, szczególnie przy dobrej pogodzie, kiedy widać stąd dosłownie wszystko.

Bilet wstępu do zwiedzenia ekspozycji wewnątrz zamku kosztuje 12€ lub z audioguide za 15€. Dostępne języki: angielski, hiszpański, kataloński i francuski; polskiej wersji niestety brak. Zwiedzanie z audioguide zajmuje około godziny. Posiadacze Barcelona Card wchodzą bezpłatnie.

Godziny otwarcia:

• 1 marca – 31 października: 10:00–20:00
• 1 listopada – 28 lutego: 10:00–18:00
• Zamknięty 25 grudnia i 1 stycznia
• Ostatnie wejście 30 minut przed zamknięciem

Obiekty olimpijskie: dziedzictwo igrzysk 1992

Barcelońskie igrzyska z 1992 roku to jeden z tych momentów w historii miasta, który zmienił je na zawsze i to właśnie Montjuïc było ich główną areną. Klaster olimpijski przy stadionie to wdzięczne miejsce na spacer, nawet jeśli nie interesuje cię sport sam w sobie.

Estadi Olímpic Lluís Companys (stadion olimpijski)

To stadion, przy którym warto się zatrzymać dłużej niż na chwilę. Wraz z przyległym zniczem olimpijskim robi spore wrażenie z bliska. Wejście do środka jest bezpłatne i jeśli masz czas, zdecydowanie warto zajrzeć. W ostatnich sezonach swoje mecze rozgrywała tu FC Barcelona, podczas trwającej przebudowy Camp Nou.

Godziny otwarcia stadionu:

• 1 kwietnia – 31 października: 10:00–19:00
• 1 listopada – 31 marca: 10:00–17:00

Palau Sant Jordi

Hala widowiskowo-sportowa zaprojektowana przez japońskiego architekta Aratę Isozakiego, dziś główna arena większych koncertów w Barcelonie. Jeśli planujesz wyjazd pod konkretny event, to jest duża szansa, że właśnie tu się odbywa. Tuż obok budynku Twoją uwagę może przykuć wysoka biała wieża telekomunikacyjna Santiago Calatravy, zbudowana na igrzyska z myślą o jakości transmisji telewizyjnych. Jej podstawa pokryta jest trencadis, tą samą mozaikową techniką uwielbianą przez Antoni Gaudiego, którą możesz ją podziwiać w Casa Milà (La Pedrera) czy parku Güell.

Piscines Bernat Picornell

Pod tą nazwą kryje się basen olimpijski, który w sezonie letnim zamienia się w jedno z najbardziej widokowych miejsc do kąpieli w całej Europie. Panorama Barcelony rozciągająca się z wody (i z tarasu przy basenie) jest naprawdę nieziemska. Nie bez powodu kręcono tu teledyski Dua Lipy i Kylie Minogue. Całodzienny bilet wstępu kosztuje 14,75€. Liczba miejsc jest ograniczona, biletów online nie ma, więc jeśli planujesz wizytę musisz przyjechać z samego rana i liczyć na zajęcie dobrego miejsca w kolejce.

Godziny otwarcia basenu:

• 1–31 maja: pon–sob 10:30–17:00 / nd 10:30–16:00
• 1 czerwca – 11 września: pon–sob 9:30–20:30 / nd i święta 10:00–19:00

Font Màgica (Magiczne fontanny)

Wieczorami tłumy turystów udają się na niesamowity spektakl tworzony przez wodę, światło i muzykę. Mowa o specjalnych pokazach przy największej fontannie miasta, zbudowanej 1929 roku z okazji Wystawy Światowej. Stoi ona u podnóża Montjuïc, przy imponującym Pałacu Narodowym (Palau Nacional). Podczas pokazów woda wyrzucana przez setki dysz wydaje się tańczyć w rytm muzyki, a wrażenie wzmaga podświetlanie jej na jeden z ponad 50 kolorów. Nie dziwi zatem, że nazwa tego miejsca w dosłownym tłumaczeniu oznacza „magiczna fontanna”. Obecnie utwory muzyki klasycznej przeplatane są współczesnymi piosenkami, jednak naszym zdaniem to właśnie pokazy z muzyka klasyczną robią większe wrażenie.

Szczegóły i dokładny harmonogram pokazów znajdziesz tutaj: Magiczne fontanny w Barcelonie.

MNAC: Muzeum Narodowe Sztuki Katalonii

Budynek MNAC można dostrzec z wielu miejsc w Barcelonie. Imponująca neobarokowa kopuła dominuje nad wzgórzem i jest jego nieodłącznym elementem widocznym z Plaça Espanya. To jedna z ważniejszych instytucji kulturalnych miasta, a jej kolekcja to przekrój przez sztukę katalońską i europejską od romanizmu aż po awangardę XX wieku. Muzeum dysponuje też tarasem widokowym 360° z panoramą Barcelony i już sam ten taras jest wart wejścia, nawet jeśli nie przepadasz za muzeami.

Bilet normalny kosztuje 12€ i jest ważny przez dwa dni w ciągu miesiąca od zakupu, wlicza stałą kolekcję, wystawy czasowe i taras. Jeśli interesuje cię wyłącznie taras i architektura budynku, bilet podstawowy za 2€ w zupełności wystarczy. Wejście bezpłatne dla osób do 16. roku życia i powyżej 65 lat.

Godziny otwarcia:

• Październik–kwiecień: wt–sob 10:00–18:00 / nd i święta 10:00–15:00
• Maj–wrzesień: wt–sob 10:00–20:00 / nd i święta 10:00–15:00
• Poniedziałki zamknięte (z wyjątkiem świąt)
• Zamknięte: 1 stycznia, 1 maja, 25 grudnia

Fundació Joan Miró

Jeśli masz w sobie choć trochę ciekawości wobec sztuki współczesnej, Fundació Joan Miró to miejsce, które potrafi zaskoczyć. Fundacja powstała z myślą o tym, żeby sztukę przybliżyć jak największej liczbie ludzi, a twórczość Miró sąsiaduje tu z wystawami współczesnych i wschodzących artystów. Stała kolekcja obejmuje prace z całej kariery artysty i jest podzielona na sekcje tematyczne. Całość mieści się w modernistycznym budynku zaprojektowanym przez Josipa Lluísa Serta, w którym architektura, naturalne światło i otaczająca przyroda tworzą spójny dialog z eksponowanymi pracami. Jedno z najbardziej pamiętnych płócien, które widzieliśmy, niemal całkowicie białe z jedną czarną kropką, opowiada o ciszy jako przeciwieństwie szumu.

Bilety warto kupić online. W kasie kosztują 18€ (ulgowy 12€), przez internet 17€(ulgowy 11€). Dzieci do 12 lat wchodzą bezpłatnie.

Godziny otwarcia:

• Kwiecień–październik: wt–sob 10:00–20:00 / nd 10:00–19:00
• Listopad–marzec: wt–nd 10:00–19:00
• Poniedziałki zamknięte (z wyjątkiem wybranych świąt)
• Ostatnie wejście 30 minut przed zamknięciem

Pawilon Barceloński

Pawilon Barceloński (Pavelló Mies van der Rohe) to rekonstrukcja pawilonu zaprojektowanego przez Ludwiga Miesa van der Rohe na Wystawę Światową w 1929 roku i jedna z absolutnych ikon nowoczesnej architektury. Czyste linie, marmurowe płaszczyzny, baseny z wodą odbijające przestrzeń, legendarne fotele Barcelona zaprojektowane specjalnie na tę okazję. Coś, co na zdjęciach może wyglądać na zimne i minimalistyczne, w rzeczywistości ma w sobie niesamowity spokój i elegancję. Dla miłośników architektury to punkt obowiązkowy, a dla pozostałych warto wiedzieć czego się spodziewać, zanim kupisz bilet.

Wejście kosztuje 9€ i w cenie jest audioguide (angielski, hiszpański, kataloński, francuski, niemiecki, włoski). W pierwszą niedzielę każdego miesiąca wstęp jest bezpłatny.

Godziny otwarcia:

• Marzec-październik: pon–nd 10:00–20:00
• Listopad–luty: pon–nd 10:00–18:00
• Ostatnie wejście 15 minut przed zamknięciem
• Zamknięty tylko 25 grudnia

Ogrody i zieleń

Montjuïc jest wyjątkowo zielone i to jedna z jego największych zalet, o której łatwo zapomnieć planując wizytę pod kątem muzeów i zamku. Całe wzgórze przeplatają parki, ogrody i alejki, idealne na spokojny spacer z dala od miejskiego zgiełku. Mamy kilka ulubionych, które szczególnie polecamy.

Jardins de Laribal położone są najbliżej MNAC, więc najłatwiej zahaczysz o nie przy okazji wizyty w muzeum lub wchodząc na wzgórze od strony pl. Espanya. Dużo zieleni, tarasowy układ i piękny wodospad, który jest jednym z bardziej fotogenicznych miejsc na całym wzgórzu. Przyjemne miejsce na chwilę oddechu.

Jardins del Teatre Grec przylegają do teatru greckiego, który powstał w 1929 roku na potrzeby Wystawy Światowej. Dziś teatr żyje własnym życiem: odbywają się tu koncerty i festiwale, a ogrody stanowią jego naturalne przedłużenie. Leżą mniej więcej w połowie drogi między MNAC a stadionem olimpijskim, więc łatwo do niego zajrzeć po drodze.

Jardins de Mossèn Costa i Llobera to ogród pełen kaktusów i sukulentów, który w ostatnich latach zyskał sporą popularność za sprawą mediów społecznościowych. Leży poniżej stacji kolejki Aeri del Port, w kierunku portu przemysłowego, więc wymaga zejścia i determinacji, że chce się tam dotrzeć.

W lecie warto mieć na uwadze, że część terenu wzgórza jest otwarta i pozbawiona cienia, a słońce potrafi dać się we znaki. Warto mieć ze sobą butelkę wody pod ręką.

Cmentarz Montjuïc (grób Gampera)

Cmentarz Montjuïc (Cementiri de Montjuïc) rzadko pojawia się na listach barcelońskich atrakcji, a naszym zdaniem niesłusznie. To ogromna, pięknie utrzymana nekropolia z imponującą architekturą nagrobną, gdzie spoczywają znane postacie barcelońskiego i katalońskiego życia publicznego. Jest tu grób Ildefonsa Cerdà, architekta, który zaprojektował słynny układ urbanistyczny dzielnicy Eixample, i zbiorowa mogiła, w której spoczywa Lluís Companys. Dla fanów FC Barcelony ważna informacja: właśnie tu pochowany jest Joan Gamper, założyciel klubu.

Dojazd jest utrudniony, wygodnych połączeń praktycznie nie ma, więc w obie strony czeka cię spacer. Cmentarz jest mało uczęszczany przez turystów, co jedni uznają za wadę, inni za zaletę. Podczas naszej wizyty nie czuliśmy się niebezpiecznie i nie mieliśmy powodów do obaw, ale nasi barcelońscy przyjaciele byli zaskoczeni, że wybraliśmy się tam sami. Warto mieć to z tyłu głowy.

Gdzie zjeść i wypić kawę na Montjuïc

Montjuïc nie jest miejscem, do którego przyjeżdżamy po wybitne jedzenie. Ale w trakcie długiego spaceru po wzgórzu warto wiedzieć, gdzie można zrobić przyjemną przerwę. Kilka miejsc zdecydowanie zasługuje na uwagę i wszystkie mają coś wspólnego: piękne tarasy z widokami.

Terraza Miramar to restauracja tuż obok dolnej stacji kolejki gondolowej Aeri del Port, przy luksusowym Hotelu Miramar. Można wpaść zarówno na pełny lunch, jak i coś małego do przekąszenia. Największym atutem jest taras z widokiem na port i Barcelonetę, jeden z ładniejszych na tej stronie wzgórza.

Salts Terrassa Bar Montjuïc to bar przylegający do basenu olimpijskiego, z widokiem zarówno na sam obiekt, jak i na panoramę miasta. To klasyczny hiszpański bar z tapas i większymi przekąskami, dobry wybór w okolicach stadionu i obiektów olimpijskich.

Café del MNAC to kawiarnia wewnątrz Muzeum Narodowego Sztuki Katalonii. Kawy i słodkie przekąski, a do tego taras z widokiem na Font Màgica i Plaça Espanya. Idealne miejsce na krótki odpoczynek w trakcie zwiedzania muzeum lub przed zejściem na wieczorny pokaz fontann.

Praktyczne informacje

Ile czasu potrzeba? Na kompleksowe zwiedzanie Montjuïc warto zarezerwować pół dnia. W wersji przyspieszonej minimum 2–3 godziny. Kilometrów nabijasz tu sporo, a wzgórze jest dość wysokie, więc jeśli nie jesteś przyzwyczajony/a do chodzenia, nogi mogą dać o sobie znać. Drogi i ścieżki są wygodne i dobrze utrzymane, więc nie potrzebujesz specjalnego obuwia, ważne żeby było wygodne.

Kiedy jechać? Montjuïc jest piękne o każdej porze roku, ale najlepsze wrażenie robi od wiosny do jesieni, kiedy wzgórze jest bujnie zielone. Latem słońce daje się odczuć w otwartych partiach bez cienia, ale latem Barcelona w ogóle nie odpuszcza z temperaturami, więc to nie jest specyfika wyłącznie Montjuïc.

Dla kogo? Dla wszystkich. Montjuïc to jedno z tych miejsc, które ma coś do zaoferowania każdemu: historię, sztukę, architekturę, sport, widoki, zieleń. Nie ma złego powodu, żeby tu przyjść.

Jak zakończyć dzień? Zejdź wieczorem przez MNAC z powrotem na Plaça Espanya i zostań na pokazie Font Màgica. To naturalne i bardzo satysfakcjonujące domknięcie całego dnia na wzgórzu. Alternatywnie skorzystaj z funikularu i zjedź do dzielnicy Poble Sec i udaj się na ulicę Blai, gdzie znajdziesz mnóstwo świetnych barów z Pintxos. Szczególnie polecamy Blai 9, La Tasqueta de Blai czy Quimet & Quimet.